| تبليغات | X |
|
تازه ای نیست در این مهبط دود آلوده جز همین رخوت سنگین رکود آلوده
بوی ذاتی شدن جلوه اسمایی داشت گوشه چند پر خیس شهود آلوده
هر کجا شعله مستی است کسی گریانش هر کجا دود خماری است ، کبود آلوده
اوج معراج نبی را به تزایُد می بُرد جذبه دانه سیبی به فرود آلوده
ذات تو مغرب عنقاست ، ندارد قیدی حیف از عشق که باشد به وجود آلوده
سخت پرهیز کن از صحبت صاحب نفسان چون که آیینه ای و آه حسود آلوده
غم تو بیش و کم غیرت اصحاب وفاست شب و روز تو ، به این بود و نبود آلوده
فوران کردن این آب ، زمین گیرش کرد گریه دار است قیام به قعود آلوده
تشنگی کو که بفهمند چه کاری کردند ؟ شده از ضربه ی شان بستر رود آلوده
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388ساعت 15:15 توسط رضا جعفری
|
رسیده ساعت سنگین جان سپردن من بیار قطعه زمینی برای مردن من
رسیده لحظه دندان به هم فشردن تو رسیده لحظه پنجه به هم فشردن من
به نام تو شده بودم همین دو سه شب پیش چقدر زود گذشت از به تو سپردن من
و من میان دو راهی شکست خورده شدم ترک نخوردن تو یا شتک نخوردن من
چقدر صفحه تقدیر را ورق زده ام که پاره پاره شده از ورق شمردن من
و بعد از این که بمیرم کنار تو هستم زیاد کار ندارد چگونه بردن من
شروع می شوم از انتهای غربت تو تمام می شوی آغاز خاک خوردن من
یا علی
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 15:19 توسط رضا جعفری
|
|
آغاز  زهرا سلام الله علیها سواد آینهی علی علیهالسلام است و روزی سه مرتبه علی را به سواد عینی و علوم حضوریش مستحضر میگرداند.
اگر اصل فلسفی اتحادِ عقل و عاقل و معقول را خوب ذوق کرده باشی، اتحاد علی علیهالسلام، كه عاقل است، را با عقل و معقول، که زهراست، خواهی چشید. پس فاطمه سواد آینهی علی است و علی به جز فاطمه نمیداند و زهرا سواد نورانی است و تو بگو او تنها جمع نقیض و یگانه تناقضِ تصویری موجود است. امكانات
|
